Sejneńszczyzna » Świerkowe szyszki to dekoracje i naturalne ozdoby na święta Bożego Narodzenia, gdzie długość ich życia zamyka się w cyklu rocznym, od wiosennego kwitnienia, aż do wysypu nasion w kolejnym roku.

Roczny etap rozwoju szyszki rozpoczyna się od pojawienia się kwiatostanów. Świerk jest rośliną jednopienną, co oznacza, że na jednym drzewie występują zarówno kwiaty męskie, jak i żeńskie. Kwiaty żeńskie (zawiązki szyszek)mają postać małych, purpurowych lub czerwonawych „szyszeczek” rosnących pionowo do góry na końcach pędów. Za pomocą wiatru (wiatropylność) odbywa się zapylenie. Po zapyleniu łuski żeńskie zamykają się, a szyszki zaczynają stopniowo zmieniać orientację z pionowej na zwisającą. W okresie letnim szyszki intensywnie rosną, osiągając swoją docelową wielkość (zazwyczaj 10–15 cm długości) i stają się zielone, ciężkie i całkowicie zwisają w dół.

Wewnątrz szyszki, pod szczelnie zamkniętymi łuskami, rozwijają się nasiona wyposażone w charakterystyczne skrzydełka. Jesienną porą szyszki zmieniają barwę z zielonej na jasnobrązową i drewnieją, osiągając pełną dojrzałość w pierwszym roku. Gdy wilgotność powietrza spada, łuski szyszek rozchylają się, uwalniając nasiona. Nasiona te są roznoszone przez wiatr na duże odległości. Po wysypaniu nasion puste, brązowe szyszki opadają na ziemię jesienią, zimą lub wczesną wiosną kolejnego roku. Na ziemi stają się cennym składnikiem ściółki leśnej lub pokarmem dla zwierząt (np. dzięciołów czy wiewiórek).

Leśnicy zbierają szyszki jeszcze zamknięte i dojrzałe w celu pozyskania nasion, a najlepszym okresem jest grudzień i styczeń. Z szyszek wyłuskiwane są nasiona, z których w szkółkach leśnych wyrosną sadzonki, stanowiące nowe pokolenie lasu. Szyszki świerkowe, to również wspaniałe, naturalne materiały, które można wykorzystać do tworzenia ozdób na jesień i zimę szczególnie w okresie Świąt Bożego Narodzenia. Ich zdobycie nie stanowi najmniejszego problemu są na wyciagnięcie ręki podczas każdego spaceru po malowniczym lesie.