Sejneńszczyzna » "Suwalszczyzna - Tu bije serce przyrody" ten wyjątkowy album to podróż przez krainę jezior, rzek, lasów, dzikiej przyrody z częścią moich autorskich unikalnych zdjęć, tworzący idealny wpis w podsumowanie mojej 35 letniej fotograficznej twórczości na Suwalszczyźnie z jej "finezją natury" łączącej dokumentację przyrodniczą z artystycznym spojrzeniem.

Album „Suwalszczyzna - Tu bije serce przyrody” to kolejne wydawnictwo, zrealizowane przez Stowarzyszenie Inicjatyw Społeczno-Kulturalnych „Nad Czarną Hańczą”. Publikacja stanowi pozycję w dorobku stowarzyszenia i jest artystycznym połączeniem fotografii przyrodniczej z poezją. W albumie znajdują się fotografie uznanych, cenionych artystów i dokumentalistów regionu: Krzysztof Mierzejewski, Bogdan Pieklik, Leszek Przeborowski, Ewa Przytuła, Andrzej Sidor. Publikacja wyróżnia się wysoką gramaturą papieru i dbałością o odwzorowanie barw, co pozwala w pełni docenić grę świateł na fotografiach.

Album liczy 398 stron i zawiera ponad 400 unikalnych zdjęć dokumentujących Ziemię Augustowską, Ziemię Sejneńską oraz Ziemię Suwalską. Format albumu o wymiarach: 24cm(szer.) x 31cm(dł.) x 3,7cm(gr.), z tzw. twardą okładką, a waga tego dzieła to aż 2,17 kg. Album „Suwalszczyzna - Tu bije serce przyrody” idealnie wpisuje się w podsumowanie mojej autorskiej 35 letniej owocnej pasji fotograficznej dokumentującej piękno Suwalszczyzny o każdej porze roku. Zdjęcia są opisane tekstami Stanisława Kuraka, które powstały z inspiracji piękna tego regionu. Skład i oprawę graficzną wykonała Ewa Przytuła, a nad realizacją projektu czuwał Henryk Kudela.

Album jest dostępny do nabycia bezpośrednio na stronie wydawcy Stowarzyszenia "SISK -Nad Czarną Hańczą” oraz w księgarniach. To nie jest zwykły album to hołd dla przyrody i historii pogranicza, od jaćwieskich legend po dzisiejsze czasy. Album jest zaproszeniem do podróży przez przestrzeń, gdzie natura i dzieje splatają się w melancholijną, pełną dumy opowieść. Dla mieszkańców to codzienność, a dla przyjezdnych to zachwyt. Czy to piękno Ziemi Augustowskiej, Sejneńskiej i Suwalskiej - przetrwa? Oby jak najdłużej po wieczne czasy.