Sejneńszczyzna 

poznaj malowniczą krainę

To jest element tekstowy. Kliknij ten element dwukrotnie aby edytować tekst. Możesz też dowolnie zmieniać rozmiar i położenie tego elementu oraz wszelkie parametry wliczając w to tło, obramowanie i wiele innych. Elementom tekstowych możesz też ustawić animację, dzięki czemu gdy użytkownik strony wyświetli je na ekranie pokażą się one z wybranym efektem.

       

      Skąd taka nazwa, która śmieszy niektórych turystów? Suchary jest to tradycyjna nazwa małych, śródleśnych zbiorników wodnych. Otoczone są lasem iglastym oraz węższym lub szerszym pasem torfowisk mając wyjątkowe cechy, które je odróżniają od innych jezior. W lasach przy brzegach wielu małych jezior zobaczymy uschnięte drzewa, stojące jeszcze lub wywrócone. Tak więc nazwa może pochodzić od suchych drzew.

       Nie użytkowane przez człowieka zachowały swoiste, naturalnie ukształtowane zespołów roślin i zwierząt, stając się niezwykle cenny element natury. Wody sucharów są w sposób naturalny zakwaszone. Część związków humusowych rozpuszcza się w wodzie i powoduje jej zabarwienie. W typowych sucharach woda jest żółtawa, a w niektórych nawet brunatna, przypominająca barwą herbatę.

       Zbliżając się do typowego suchara od strony lasu, zauważyć można strefowy układ zbiorowisk roślinnych. Na suchszych i bardziej stromych brzegach rosną zwykle bory lub lasy mieszane.Nad brzegami jezior wykształca się pływający pomost torfowy szerokości 3-5 metrów złożony z kłączy turzyc, bobrka trójlistnego i innych, przerośniętych torfowcami roślin. Co pewien czas pod wpływem falowania oraz zamarzania odrywają się fragmenty tego torfowego pomostu i tworzą się pływające malownicze wysepki.

       Te interesujące zbiorniki wodne można poznać, wędrując pośród majestatycznej Puszczy Augustowskiej zachowując przy tym ciszę i szacunek do ojczystej przyrody. Wybierając się na zwiedzanie, warto zaopatrzyć się w buty gumowe orazmapę po regionalnych ścieżkach, aby dokładniej poznać tajemniczy świat sucharów.

29 stycznia 2020

Suchar  jest to tradycyjna nazwa małych, śródleśnych zbiorników wodnych.